De zaak
Bij de Tweede inlichtingenronde stelt eiseres de vraag of zij regels mag toevoegen op het prijzenblad. Haar licentiemodel gaat uit van het aantal locaties en aantal (kassa)werkplekken en niet van het aantal ‘users’. Haar bedrijfsmodel past hierdoor niet in het prijzenblad. De gemeente laat in de NvI weten dat geen regels mogen worden toegevoegd, op straffe van uitsluiting. Eiseres schrijft toch in met haar eigen licentiemodel. De gemeente sluit de inschrijving van eiseres uit en geeft daarvoor de volgende redenen:
– Eiseres heeft twee velden op het prijzenblad niet ingevuld;
– Eisers voldoet niet aan de concept SaaS-overeenkomst;
– Eiseres heeft op het prijzenblad aangegeven dat bij het toevoegen van een extra locatie, deze licentie ook een vaste looptijd van vier jaar moet betreffen. Volgens de gemeente is op dit onderdeel hierdoor sprake van een voorwaardelijke inschrijving, en een dergelijke inschrijving is op grond van de aanbestedingsstukken niet toegestaan.
De voorzieningenrechter is het niet eens met de gemeente en volgt het betoog van eiseres. Eiseres voert namelijk ter zitting aan dat zij een bedrijfsmodel hanteert gebaseerd op het aantal locaties en dus user-onafhankelijk is. Hierdoor is zij genoodzaakt om op het prijzenblad bij de bedoelde velden op het prijzenblad ‘nul’ in te vullen. Hiermee is het veld wel degelijk ingevuld en zijn de vaste kosten goed te bepalen per jaar. Ook zijn de kosten goed te vergelijken met andere inschrijvers en sluit het bedrijfsmodel goed aan bij de doelstellingen die de gemeente heeft opgenomen in de aanbestedingsdocumentatie. Hier komt bij dat het voor de berekening van de totale kosten in het prijzenblad, de wijze waarop eiseres het prijzenblad heeft ingevuld geen verschil maakt. De conclusie is verder dat de SaaS-overeenkomst niet past bij de doelstelling van de gemeente en eiseres daarom niet om die reden uitgesloten kan worden. Ten slotte is er geen sprake van een voorwaardelijke inschrijving omdat nieuwe zwembaden geen onderdeel uitmaken van de inschrijving zelf en eiseres slechts heeft gezegd dat uitbreiding mogelijk is, met daarbij een prijsindicatie. De rechter oordeelt dat de gemeente de inschrijving van eiseres niet mag uitsluiten en alsnog tot inhoudelijke beoordeling moet overgaan.
Juridisch kader
- Artikel 2:113 Aanbestedingswet 2012 (Aw 2012) bepaalt dat een aanbestedende dienst controleert of een inschrijving overeenstemt met de vraag zoals opgenomen in de aanbestedingsdocumenten. Uit het Manova-arrest blijkt dat een inschrijving terzijde gelegd moet worden wanneer een document of een gegeven dat volgens de aanbestedingsdocumenten op straffe van uitsluiting moest worden overlegd, niet is ingediend.
- Uit vaste rechtspraak volgt dat aanbestedingsstukken uitgelegd moeten worden conform de zogenaamde cao-norm: de objectieve bewoordingen van de desbetreffende bepaling, gelezen in het licht van de gehele tekst van die stukken, zijn in beginsel van doorslaggevende betekenis. De voorzieningenrechter benadrukt in dit vonnis dat het doel van de gemeente was om de totale kosten te beoordelen en dat eiseres die heeft ingediend.
- Uit paragraaf 4.2 van de Gids Proportionaliteit volgt dat een aanbestedende dienst geen andere vormvereisten van een inschrijver verlangt dan welke tot doel hebben te komen tot een objectieve vergelijking van de inschrijvingen. In deze casus kan er ondanks de afwijkende prijsopbouw van eiseres een objectieve vergelijking van de inschrijvingen gemaakt worden.
